Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Ο Ηλίας

Μου θυμίζει κάτι ταινείες κωμικές... Εκεί που ο άντρας είναι απελπιστικά χαμηλής αυτοεκτίμησης και κάνει ότι του κατέβει στο κεφάλι για να κατακτήσει όλο και περισσότερες γυναίκες για να τονώσει το ηθικό του έστω και για λίγα λεπτά της ώρας...
Τον Ηλία τον γνώρισα λίγο πριν το καλοκαίρι, μέσω ενός γνωστού. Μεταλάς και με δικό του γκρουπάκι. Γύρω στα 23 με μουσάκι, μακριά μαλλιά και καστανά μάτια. Συνήθως βλέμμα απλανές και αργή ομιλία, με πανέμορφο όμως χαμόγελο και χροιά φωνής. Δεν ήταν χιουμορίστας, αλλά αδέξιος και γελούσαμε με αυτά που έκανε στο τέλος.
Αρχίσαμε να μιλάμε περισσότερο και να κανονίζουμε για να βγούμε. Στην αρχή με γοήτευσε, γιατί έλεγε ότι του άρεσαν οι στίχοι μου και με ήθελε στο συγκρότημα πάση θυσία. Φυσικά και δεν έκανα κάτι παραπάνω με αυτό, γιατί εμένα το άχτι μου ήταν να γράφω ερωτικές μπαλάντες τύπου Βέρτη - Χατζηγιάννη και όχι τα ντάμπα ντούμπα του Ηλία.
Κάποιες φορές ήρθε στο σπίτι μου, κοιμήθηκε εδώ. Αρχισε να νιώθει αλλιώς και να μου λέει πως με θέλει. Πήγε διακοπές και ύστερα χαθήκαμε για λιγάκι, επειδή πήγα και εγώ και οι δικές μου διακοπές είναι πάντα σε απομονωμένα μέρη χωρίς τηλέφωνα και λοιπή επικοινωνία.
Όταν γύρισα, αποφασίσαμε να πάμε σε μια συναυλία. Ήταν να έρθει από την σχολή για να με πάρει, αλλά δεν ήρθε ποτέ και δεν έμαθα το λόγο. Δεν με ένοιαξε και πολύ, γιατί στην συναυλία πήγαμε κανονικά και δεν υπήρξε κανένα σοβαρό πρόβλημα ως προς το πως περάσαμε. Χαθήκαμε. Λίγο εγώ λίγο αυτός. Λίγο οι δουλειές.
Σήμερα γνώρισα μια κοπέλα που έκανε παρέα με την Καίτη. Λίγο γεματούλα με πίρσινγκ στην μύτη, ροζ κραγιόν και μπλε φόρμες.  Ήταν χαρούμενη, γιατί θα ερχόταν το αμόρε της που είναι δυο μισι και κάτι λίγα χρόνια μαζί και θα πηγαίνανε για φαγητό να χαλαρώσουν. Χάρηκα και εγώ και της είπα πού να πάνε και της πρότεινα και καλά μαγαζάκια με φαγητό και φθηνό, αλλά γευστικό ποτό. Μας είπε ότι τον λένε Ηλία, αλλά δεν δώσαμε σημασία. Αλλωστε έχει τόσους πολλούς...
Και σκάει μύτη ο Ηλίας. Ο ΓΝΩΣΤΟΣ ΗΛΙΑΣ. Ο ΜΕΤΑΛΑΣ. ΧΩΡΙΣ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΠΕΛΟ. Τα έκοψε γιατί θα πήγανε στρατό και καλά. Πάγωσε όταν με είδε. Πήγε να μας συστήσει η κοπέλα του, αλλά γνωριζόμασταν ήδη. Παράλληλα, γνωριζόταν και με την Καίτη και με την Ρίτα. Το ίδιο διάστημα που έβγαινε μαζί μου, έβγαινε και με αυτές και είχε και σχέση με την κοπέλα που λέγαμε. Δεν του είπαμε κάτι φυσικά, όχι για αυτόν. Την κοπέλα σκεφτήκαμε...

Πρακτική Νούμερο 2

Ξύπνησα. Πήγα στην σχολή. Βρέθηκα με τον Γιάννη. Πήγαμε στο κανάλι. Μας ρωτήσαν αν έχουμε γράψει κάπου και αν κάναμε ραδιόφωνο. Ηταν ευχάριστοι μαζί μας και φιλικοί. Με αγχώνει κάπως αυτό. Είπαν θα μας τηλεφωνήσουν. Να κάνουμε το σταυρό μας και να περιμένουμε. Δεν μπορείς να κάνεις και πολλά. Πάντως τα βιογραφικά ήταν πολλά από όσο είδα.

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Ο καθρέφτης

Είναι και αυτές οι μέρες που βάζεις απέναντι τον εαυτό σου και μέσα από έναν καθρέφτη που κάποιοι τον ονομάζουνε ψυχή, κοιτάς τις κινήσεις σου... Είναι πολλά αυτά που σε ενθουσιάζουν και άλλα τόσα αυτά που δεν σε κάνουν να πετάς στα σύννεφα... Γιατί σύννεφα κάλυψαν τα γεγονότα και χάθηκες μέσα σε αυτά με συνοπτικές διαδικασίες δίχως καν να το καταλάβεις...
Κάποιοι λένε, πως ο καθρέφτης αυτός, αλλάζει και διαμορφώνεται ανάλογα με τα βιώματα και τα θέλω του καθενός... Μαθαίνει να προσαρμόζεται και να δίνει τις απαντήσεις την σωστή ώρα, την σωστή στιγμή... Η ερμηνεία των απαντήσεων βέβαια, είναι άλλο, πονεμένο κομμάτι...
Το τσάι είναι έτοιμο και εσύ κοιτάς την σόμπα. Θυμάσαι τα ξύλα που αγόρασες, φτάνεις στην τιμή τους συγχύζεσαι και φεύγεις από το σπίτι να πας να δείρεις ένα φίλο σου που δεν σου έδωσε τα δανεικά εδώ και ένα χρόνο. Το τσάι παραμένει στο κατσαρολάκι και κρυώνει.

Πρακτική

Μας είπαν να δώσουμε ένα βιογραφικό για πρακτική. έστειλα και εγώ. Δεν ξέρω τι ακριβώς θα κάνω και είναι και κάτι το οποίο με αγχώνει, επειδή κουτσένω. Ωστόσο, εύχομαι να πάνε όλα καλά και να μπορέσω να βρω έστω μια δουλειά, να έχω με κάτι να χαίρομαι. Αν και το δικό μου βιογραφικό θα είναι καθαρά μουσικό... Πώς θα ανταγωνιστώ τις 200 γλώσσες και τα 500 πτυχία των υπολογιστών; Θεε και Κύριε...

Οι εντυπώσεις μου...

Ο Γιάννης είπε στο Μιχάλη ότι ρίχνω τα χαρτιά ενώ είχαμε πει να μείνει μεταξύ μας...
Ο Μιχάλης ήταν φαλακρός και ξενέρωτος και η Ρίτα δεν του έδωσε καν σημασία...
Η αλήθεια είναι ότι και μένα με ξενέρωσε και ας μην το παραδέχτηκα ευθέως...
Φεμινίστρια με είπε, σατανίστρια με είπε και μιλούσε για πολιτικά συνέχεια...
Ούτε το λάιβ τους άρεσε βασικά, αν και δεν έδωσαν καν σημασία...
Ο Γιάννης φασωνόταν με την Καίτη και η Ρίτα με άγνωστους...
Εγώ ήπια για ένα μήνα. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να είναι πιο κουλ...
Φύγαμε από τον Γιώργο αναγκαστικά και πήγαμε κάπου να διασκεδάσουν...
Στην παρέα εξάλλου δεν μετράει η γνώμη του ενός...
Ήταν να έρθει κι ο Νίκος, αλλά ο Γιάννης δεν ήθελε να τον φιλοξενήσει
Κι όσο να πεις το Κιλκίς είναι μακριά...
Συνεχίστηκαν και κάτι άλλα στο σπίτι και το πρωί έφυγα...
Εντάξει, ίσως είμαι εγώ λάθος, αλλά δεν έχω μάθει έτσι...
Και καλύτερα να μην μάθω και ας είμαι και ξενέρωτη...

Liveaki και δεν είμαι καλάαα....

Απόψε είναι το live με τον Γιώργο. Εύχομαι όλα να πάνε καλά. Το απόγευμα θα είμαι στην σχολή για να βρεθώ με την Καίτη και τον Γιάννη. Ο Γιάννης θα φέρει μαζί του και τον Μιχάλη για να τον γνωρίσουν στην Ρίτα. Είναι λίγο φαλακρός, λέει. Θα δείξει. Θα δούμε. Πάω να ετοιμαστώ.

ΓΚ

Σήμερα βρεθήκαμε με τον Γιώργο. Ήπιαμε έναν καφέ. Είχα ανάγκη να του πω κάποια πράγματα και να τα καταλάβει. Παράλληλα έριξα τα χαρτιά στον Γιάννη και την Καίτη. Δεν το κάνω συχνά, αλλά όταν έχω όρεξη μου αρέσει και περνάω και καλά. Τους έβγαλε σχέση. Στον Γιάννη ειδικά ότι θα είναι από επαγγελματικό χώρο με τεχνική ειδίκευση. Το μυαλό μου πήγε για πολύ μετά, η αλήθεια είναι και επειδή, έβγαζε και δουλειά, θεώρησα κάτι μετά το Ιεκ. Όμως τελικά, ο Γιάννης τα έφτιαξε με την Καίτη.
Η αλήθεια είναι ότι χάρηκα. Πρώτον για την τράπουλα και δεύτερον γιατί ειναι καλά παιδιά και οι δύο. Όχι ότι δεν ζηλεύω βέβαια, αλλά οκ. Πού θα πάει και εγώ θα βρω την αγάπη. Αν και δεν θα στέλνω ζουζουνοκαρδουλίτσες. Τα βαριέμαι όλα αυτά... Απιστευταααα Αλλά αν είναι να ταιριάξουμε, θα μπορέσουμε και χωρίς αυτά και θα αντέξουμε κιόλας.